در باب خروج از سالن نمایش About Leaving the Spectacle Hall
این سطور اجرایی است علیه سالن نمایش. که ما همه در حال اجراییم، یکی در نقش دیکتاتور بزرگ و دیگری آرش کمانگیر، عدهای سپاهیان پاسدار و عدهای دشمنان قسمخورده به انتقام، گروهی حتی بهدنبال بیطبقگی و برابری، همگی بر صحنه و زیر طیفی از تمرکز نورافکنها بر چهرهها و پیکرهاشان. سالن نمایش اما دیگر آن سالن قدیمی صد سال پیش نیست. دیگر آن سلسلهمراتب ستمآلود تاریکی برآشفته است، آن ردیفهای مهمانان ممتاز که بهسبب نزدیکی به صحنه و عواملش، صورتشان در امتداد شعاعهای نور پیدا بود و اجر
5 hours ago4 min read
درنگی کوتاه بر ترجمان بافتمند مقاومت: از غرب تا غزه! از کوبانی تا سقز! A Short Reflection on Contextual Translations of Resistance: From the West to Gaza, from Kobanî to Saqqez
این سطور تلاش کوچکی است برای فهم عمیقتر آنچه آدمی با زبان بازمینماید و آنچه آن بازنمایی در ما بازتولید میکند. مقایسهای است برای فهمیدن بیشتر و نه برای داوری، که داوری میان رنج آنها که آخرین راه مقاومتشان به زندهگیشان گره خورده است، غیرانسانی است. میخواستم این مقایسه را از مقاومت زنان و مردان آفریقاییآمریکایی در غرب شروع کنم، از دو بوآ و آدری لرد و بل هوکس. میخواستم بنویسم که برایشان مقاومت، نه به خود زندهبودن، که به کیفیتی از زیستن برمیگردد. اما میخواهم غرب را
6 days ago3 min read
سکوت، سوءترجمه، استعمار رنج انسان خاورمیانه Silence, Mistranslation, and Colonizing Middle Eastern Suffering
یادم است دوستی میگفت، خشم و دلخوری و ناراحتی ما از دیگران همیشه (من میگویم اغلب) ناشی از انتظاری است که از آنها داریم. بیش از ده روز از جنایات جمهوری اسلامی در ایران در پی اعتراضات اخیر مردم، قطع کامل اینترنت در ایران، و بیخبری ما از مردم و عزیزانمان میگذرد و من با احساس خشم و دلخوریام از اطرافیانم دستبهگریبان بودهام. با خودم فکر کردم چه انتظاری داشتهام یا دارم که برآورده نشده است و آن انتظار چه مبنایی دارد. هیچیک از کسانی که من شاید منتظر نوعی ابراز همدلیشان بودم
Jan 176 min read
